Receptory adenozynowe jako cele terapeutyczne w leczeniu zawału mięśnia sercowego i jego powikłań. Część II. Pozawałowa niewydolność serca i zaburzenia rytmu

Abstrakt

Naukowcy przez wiele lat badali kardioprotekcyjne właściwości adenozyny i próbowali wykorzystać ją w leczeniu zawału mięśnia sercowego. Zauważyli, że wykazuje ona również szereg innych właściwości, które mogą być pomocne w leczeniu powikłań zawału. W ostatnim dziesięcioleciu opublikowano wyniki kilkunastu badań prowadzonych na modelach zwierzęcych, w których oceniono możliwość zastosowania agonistów i antagonistów receptorów adenozynowych w zapobieganiu i leczeniu przewlekłej niewydolności serca i zaburzeń rytmu po zawale mięśnia sercowego. Jest to szczególne ważne ze względu na wzrastającą liczbę pacjentów cierpiących na powikłania zawału, co ma związek ze wzrostem przeżywalności chorych wskutek ogromnego postępu w diagnostyce i leczeniu. Obecne metody leczenia przewlekłej niewydolności serca i zaburzeń jego rytmu przede wszystkim mają charakter objawowy i często są niewystarczająco skuteczne. Obiecującym celem terapeutycznym jest proces przebudowy serca, który stanowi ważny mechanizm patogenezy pozawałowej niewydolności serca i zaburzeń rytmu.
W niniejszej pracy przestawiono przegląd aktualnych doniesień na temat wykorzystania agonistów i antagonistów receptorów adenozynowych jako modulatorów procesu przebudowy serca w niewydolności serca i zaburzeniach rytmu po zawale.