Analiza zależności pomiędzy nasileniem objawów menopauzy a depresyjnością u kobiet zdrowych i z cukrzycą typu 2

Abstract

Wstęp: Jednym z fizjologicznych etapów w życiu kobiety jest menopauza – naturalny okres wynikający z wygasania czynności hormonalnej jajników. Z badań epidemiologicznych wynika, że największe ryzyko wystąpienia zaburzeń depresyjnych u kobiet dotyczy właśnie tego czasu. Najpowszechniejszymi schorzeniami występującymi w okresie menopauzalnym są również liczne zaburzenia metaboliczne, w tym cukrzyca typu 2, stanowiąca narastający problem zdrowotny na całym świecie. Celem badania była ocena zależności pomiędzy objawami menopauzy a depresyjnością u kobiet zdrowych i z cukrzycą typu 2.

Materiały i metody: Zbadano 103 kobiety w wieku 44–65 lat, z czego 33 badane były chore na cukrzycę typu 2. Wykorzystano metodę sondażu diagnostycznego. Do oceny stopnia nasilenia objawów menopauzy zastosowano wskaźnik Kuppermana. Nasilenie zaburzeń depresyjnych oceniono za pomocą skali depresji Becka.

Wyniki: Analiza zależności pomiędzy nasileniem depresyjności a występowaniem cukrzycy typu 2 w grupie badanych nie wykazała różnic istotnych statystycznie. Stwierdzono natomiast, że brak energii w znaczącym stopniu zależy od występowania objawów depresyjności u kobiet z cukrzycą typu 2. W grupie składającej się z kobiet niechorujących na cukrzycę zaobserwowano, że występowanie objawów depresyjności wpływało na natężenie odczuwania takich objawów, jak: zaburzenia snu, nastrój depresyjny, zawroty głowy oraz brak energii.

Wnioski: Objawy menopauzy w znacznym stopniu wpływają na stan biopsychospołeczny kobiet w okresie okołomenopauzalnym, niezależnie od występowania u nich cukrzycy typu 2.