Zespolenia kości stosowane przy strzałkowej osteotomii gałęzi i trzonu żuchwy – od pierwszych zabiegów chirurgii ortognatycznej, aż po współczesność

Autor

  • Rafał Nowak Uniwersytet Medyczny im. Piastów Śląskich we Wrocławiu, Katedra i Klinika Chirurgii Szczękowo-Twarzowej, ul. Borowska 213, 50-556 Wrocław
  • Grzegorz Trybek Uniwersytet Medyczny im. Piastów Śląskich we Wrocławiu, Katedra i Klinika Chirurgii Szczękowo-Twarzowej, ul. Borowska 213, 50-556 Wrocław

DOI:

https://doi.org/10.21164/pomjlifesci.272

Słowa kluczowe:

osteosynteza, chirurgia ortognatyczna, BSSO, osteotomia korekcyjna żuchwy, zespolenie kości

Abstrakt

W chirurgii ortognatycznej jednym z czynników warunkujących powodzenie leczenia jest zastosowanie odpowiednich zespoleń po wykonaniu zabiegu osteotomii szczęki lub żuchwy. Podobnie jak zmieniały się metody i techniki operacyjne, tak również ewaluowało podejście chirurgów do sposobów zespalania odłamów kostnych od pozostawiania ich bez zespalania do stosowania różnych technik osteosyntezy. Rozwój medycyny i technologii medycznej pozwolił zmienić podejście do unieruchamiania odłamów kostnych nie tylko w ortopedii i traumatologii, ale również przy planowych kostnych zabiegach korekcyjnych. Naczelna zasada warunkująca gojenie kości – czyli jej prawidłowe ustawienie, tak aby zapewnić właściwą powierzchnię przylegania, oraz unieruchomienie, aby umożliwić zrost – pozostała od wieków niezmienna, natomiast dzięki postępowi możliwe stało się zwiększenie komfortu pacjenta i przewidywalności efektów leczenia. W artykule przedstawiono techniki i sposoby zespalania odłamów osteotomijnych po wykonaniu strzałkowej osteotomii gałęzi żuchwy, począwszy od pierwszych zabiegów wykonywanych przez Hugo Obwegesera, aż do dzisiaj.

Bibliografia

Obwegeser HL. Orthognathic surgery and a tale of how three procedures came to be: a letter to the next generations of surgeons. Clin Plast Surg 2007;34:331-55.

Vrebos J, Dupuis C. From circumferential wiring to miniaturized plates and screws: the history of osteosynthesis of the mandible (with special reference to Dr. A. Lambotte). Eur J Plast Surg 2005;28:170-8.

Steinhauser E. Historical development of orthognathic surgery. J Craniomaxillofac Surg 1996;24:195-204.

Michelet F, Deymes J, Dessus B. Osteosynthesis with miniaturized plates in maxillofacial surgery. J Maxillofac Surg 1973;1:79.

Peri G, Jourde J, Menes R. De trous surtout pour reconstrniere certains segments du squelleter facial. Ann Chir Plast Esthet 1973;18:170.

Champy M, Lodde JP. Syntheses mandibulaires. Localisation des syntheses en function des contraintes mandibulaires. Rev Stomatol Chir Maxillofac 1976;77:971.

Loukota RA, Shelton JC. Mechanical analysis of maxillofacial miniplates. Br J Oral Maxillofac Surg 1995;33:174-9.

Eckelt U, Hlawitschka M. Clinical and radiological evaluation following surgical treatment of condylar neck fractures with lag screw. J Craniomaxillofac Surg 1999;27:235-42.

Meyer Ch, Martin E, Kahn JL, Zink S. Development and biomechanical testing of new osteosynthesis plate TCP® designed to stabilize mandibular condyle fractures. J Craniomaxillofac Surg 2007;35:84-90.

McDonald WR, Stoelinga PJ, Blijdorp PA. Champy bone plate fixation in sagittal split osteotomies for mandibular advancement. Int J Adult Orthodon Orthognath Surg 1987;2:89-97.

Mommaerts MY, Abeloos JS, De Clerk CA, Neyt LF. Evaluation of the slot osteosynthesis technique in mandibular advancement. J Craniomaxillofac Surg 1994;22:281-5.

Foley WL, Beckman TW. In vitro comparison of screw versus plate fixation in the sagittal split osteotomy. Int J Adult Orthodon Ortognath Surg 1992;7:147-51.

Stoelinga PJ, Borstlap WA. The fixation of sagittal split osteotomies with miniplates: the versatility of a technique. J Oral Maxillofac Surg 2003;61: 1471-6.

Epker BN. Modifications in the sagittal osteotomy of the mandible. J Oral Surg 1977;35(2):157-9.

Booth DF. Control of the proximal segment by lower border wiring in the sagittal split osteotomy. J Maxillofac Surg 1981;9:126-8.

MacIntosh R. Experience with the sagittal osteotomy of the mandibular ramus: a 13-year review. J Maxillofac Surg 1981;8:151-65.

Spiessl B. Osteosynthese bei sagittaler Osteotomie nach Obwegeser-Dal Pont. Fortschr Kiefer-Gesichtschir Bd 1974;18:145-8.

Luhr HG. Stabile Fixation von Oberkiefer-Mittelgesichtsfrakturen durch Mini-Kompressionsplatten. Dtsch Zahnfirztl 1979;34:851.

Van Sickels JE, Larsen AJ, Thrash WJ. Relapse after rigid fixation of mandibular advancement. J Oral Maxillofac Surg 1986;44:698-702.

Van Sickels JE, Tiner BD, Alder ME. Condylar torque as a possible cause of hypomobility after sagittal split osteotomy: report of three cases. J Oral Maxillofac Surg 1997;94:398-402.

Panula K, Somppi P, Finne K, Oikarinen K. Effects of orthognathic surgery on temporomandibular joint dysfunction. A controlled prospective 4-year follow-up study. Int J Oral Maxillofac Surg 2000;29:183-7.

Uckan S, Schwimmer A, Kummer F, Greenberg AM. Effect of the angle of the screw on the stability of the mandibular sagittal split ramus osteotomy: a study in sheep mandibles. Br J Oral Maxillofac Surg 2001;39:266-8.

Shetty V, Freymiller E, McBrearty D, Caputo AA. Functional stability of sagittal split ramus osteotomies: Effects of positional screw size and placement configuration. J Oral Maxillofac Surg 1996;54:1317-24.

Weingart D, Kleinheinz J, Joos U. Experiences with new adjustable bone fixation system for the sagittal ramus osteotomy. J Craniomaxillofac Surg 1996;24:124.

Stockmann P, Bohm H, Driemel O, Muhling J, Pistner H. Resorbable versus titanium osteosynthesis devices in bilateral sagittal split osteotomy of the mandible – the result of a two centre randomized clinical study with eight-year follow-up. J Craniomaxillofac Surg 2010;38:522-8.

Opublikowane

2017-08-02

Inne teksty tego samego autora