Oparzenia wieku dziecięcego w regionie Pomorza Zachodniego w latach 80. XX wieku i obecnie

Beata Brodzińska

Abstrakt


Wstęp: Oparzenia u dzieci należą do jednych z najcięższych urazów wymagających szybkiego i wielospecjalistycznego leczenia.

Celem pracy była analiza porównawcza epidemiologii, etiologii, ciężkości oparzenia, sposobów i wyników leczenia oraz charakterystyka zmian kierunków opieki nad dziećmi hospitalizowanymi z powodu oparzenia, zamieszkującymi region Pomorza Zachodniego.

Materiały i metody: Analizie poddano dokumentację medyczną 1230 pacjentów. Podzielono ich na dwie grupy: 710 dzieci leczonych w latach 1985–1988 (4 lata) i 520 dzieci leczonych w latach 2006–2010 (5 lat). Analiza obejmowała dane demograficzne, etiologiczne, rodzaj udzielonej pierwszej pomocy, ocenę kliniczną powierzchni oparzonej oraz sposób zastosowanego leczenia.

Wyniki: W obu badanych grupach do oparzeń ciała najczęściej dochodziło u dzieci pomiędzy 1. a 2. r.ż., zawsze 2-krotnie częściej  u chłopców. Zarówno w latach 80. XX w., jak i obecnie przyczyną najczęściej był gorący płyn. W latach 80. XX w. średnia długość hospitalizacji dzieci z oparzeniami ciężkimi wynosiła 31 dni, obecnie – 14 dni. Dawniej preferowano zachowawczy sposób leczenia, obecnie częściej i szybciej stosowano leczenie operacyjne.

Wnioski: Na Pomorzu Zachodnim 2-krotnie obniżyła się częstość hospitalizacji oparzonych dzieci. Najczęściej były i są leczone dzieci w wieku od 1. r.ż. do 2 lat, 2-krotnie częściej chłopcy; wysoki odsetek stanowią niemowlęta. Najczęstszą przyczyną oparzeń u niemowląt i dzieci młodszych pozostaje gorący płyn, a udzieci starszych także płomień. W stosunku do lat 80. XX w. obecne metody leczenia gwarantują krótszy czas hospitalizacji.


Słowa kluczowe


oparzenie; dziecko; gorący płyn; przeszczep skóry

Pełny tekst:

PDF

Bibliografia


Hewitt A, Macarthur C, Raina P.S. The role of evidence in public health policy: an example of linkage and exchange in the prevention of scald burns. Health Policy 2007;3(2):59-66.

Peden M, Oyegbite K, Ozanne-Smith J, Hyder AA, Branche. C, Fazlur Rahman AKM, et al., editors. World report on child injury prevention. Geneva: World Health Organization; 2008. whqlibdoc.who.int/publications/2008/9789241563574_eng.pdf?ua=1 (25.01.2016).

Albertyn R, Bickler SW, Rode H. Paediatric burn injuries in Sub Saharan Africa – an overview. Burns 2006;32(5):605-12.

Chrapusta-Klimeczek A, Puchała J. Farmakoekonomika leczenia oparzeń u dzieci w aspekcie stosowania nowoczesnych opatrunków specjalistycznych. Leczenie Ran 2007;4(2):39.

Poulos RG, Hayen A, Chong SS, Finch CF. Geographic mapping as a tool for identifying communities at high risk of fire and burn injuries in children. Burns 2009;35(3):417-24.

Drago DA. Kitchen scalds and thermal burns in children five years and younger. Pediatrics 2005;115(1):10-6.

Lund CC, Browder NC. The estimation of areas of burns. Surg Gynecol Obstet 1944;79:352-8.

Schneider C. Klinische und psychologische Aspekte bei brandverletzten Kindern. Eine Langzeitstudie des Verbrennungszentrums [dissertation]. Aachen: RWTH Aachen Univ. – Medizinische Fakultät; 2002.

Uygur F, Sahin C, Duman H. Analysis of pediatric burns in a tertiary burns center in Istanbul, Turkey. Eur J Pediatr Surg 2009;19(3):174-8.

Zhou B, Zhou X, Ouyang LZ, Huang XY, Zhang PH, Zhang MH, et al. An epidemiological analysis of paediatric burns in urban and rural areas in south central China. Burns 2014;40(1):150-6.

Duke J, Wood F, Semmens J. A study of burn hospitalizations for children younger than 5 years of age: 1983–2008. Pediatrics 2011;127(4):971-7.

Puchała J, Spodaryk M, Jarosz J, editors. Oparzenia u dzieci od urazu do wyleczenia. Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego; 1998. p. 12.

Tekin R, Yolbaş I, Selçuk CT, Güneş A. An evaluation of pediatric burn patients over a 15-year period. Turk J Trau Emerg Surg 2012;18(6):514-8.

Davies JW. Prompt cooling of burned areas: a review of benefits and the effector mechanisms. Burns Incl Therm Inj 1982;9(1):1-6.

Lam NN, Dung NT. First aid and initial management for childhood burns in Vietnam – an appeal for public and continuing medical education. Burns 2008;34(1):67-70.

Cuttle L, Kravchuk O, Wallis B, Kimble RM. An audit of first-aid treatment of pediatric burns patients and their clinical outcome. J Burn Care Res 2009;30(6):1028-34.

Brudvik C, Hoem EL, Luggenes B, Vindenes H. Burn injuries in children. Tidsskr Nor Legeforen 2011;131:20-3.

Pinnegar MD, Pinnegar FC III. History of burn care – a survey of important changes in the topical treatment of thermal injuries. Burns 1986;12(7):

-17.

Pinnegar MD, Mahler D. Folklore-medicine and burns. Burns 1980;7(4): 275-85.

Mierzwa W, Porębska A, Hudzik D, Pawlik K. Oparzenia u noworodków i niemowląt leczonych na Oddziale Chirurgii Dziecięcej w Kielcach w latach 1994–1998. Dermatol Klin Zabieg 1999;1(2):66-70.

Allison K, Porter K. Consensus on the prehospital approach to burns patient management. Emerg Med J 2004;21(1):112-4.

Chalya PL, Mabula JB, Dass RM, Giiti G. Pattern of childhood burn injuries and their management outcome at Bugando Medical Centre in Northwestern Tanzania. BMC Res Notes 2011;9;4:485.

Diop-Ndoye M, Bodjona JP, Diouf E, Beye MD. Management of thermal severe burns in children in Le Dantec University Teaching Hospital. Dakar Med 2005;50(3):194-7.

Kaźmierski M, Mańkowski P, Jankowski A. Miejscowe leczenie rany oparzeniowej u dzieci. Twój Mag Med – Chirurgia 2003;3(108):86-97.

Jethon J, Strużyna J. Leczenie oparzeń. Med Prakt Chir 2005;1:150-6.

De Mey A, Deraemaecker R, Dereere R, Deconinck P. Conservative treatment of 725 burned children hospitalized in 10 years. Burns 1986;4(12):297-300.

Gore D, Desai M, Herndon DN, Abston S, Evans EB.

Comparison of complications during rehabilitation between conservative and early surgical management in thermal burns involving the feet of children and adolescents. J Burn Care Rehabil 1988;9(1):92-5.

Mahler D, Benmeir P, Ben Yakar Y, Greber B. Treatment of the burned hand: early surgical treatment (1975–85) vs. conservative treatment (1964–74). A comparative study. Burns Incl Therm Inj 1987;13(1): 45-8.

Lindell-Iwan L. Burns in children with special reference to the benefits of primary excision and immediate grafting. Ann Chir Gynaecol 1980;69(5):202-7.

Gray DT, Pine RW, Harnar TJ, Marvin JA. Early surgical excision versus conventional therapy in patients with 20 to 40 percent burns. A comparative study. Am J Surg 1982;144(1):76-80.

Xiao-Wu W, Herndon DN, Spies M, Sanford AP, Wolf SE. Effects of delayed wound excision and grafting in severely burned children. Arch Surg 2002;137(9):1049-54.

Still JM Jr, Law EJ, Belcher K, Thiruvaiyarv D. Decreasing length of hospital stay by early excision and grafting of burns. South Med J 1996;89(6):578-2.

Owczarek A, Czarnecki P, Frasunkiewicz A. Analiza oparzeń u dzieci w latach 1991–95. Roczniki Oparzeń 1996–97;7/8:173-6.

Żelanowska S, Sukiennicki A. Ocena leczenia oparzeń u dzieci w wieku do 3 lat na Oddziale Chirurgii Dziecięcej w Ostrowie Wlkp. w latach 1990–1996. Roczniki Oparzeń 1996–97;7/8:167-71.

Mikołajczyk A, Porębska A, Łuczyński R. Analiza oparzeń u dzieci do 1. roku życia. Roczniki Oparzeń 1996–97;7/8:163-6.

Rodgers GL, Motensen J, Fischer M, Lo A. Predictors of infectious complications after burn injuries in children. Pediatr Infect Dis J 2000;19:990-5.

Bowman SM, Aitken ME, Maham SA, Sharar SR. Trends in hospitalizations associated with pediatric burns. Inj Prev 2011;17(3):166-70.

Linares HA. A report of 115 consecutive autopsies in burned children: 1966–80. Burns Incl Therm Inj 1982;8(4):263-70.




DOI: http://dx.doi.org/10.21164/pomjlifesci.258

Copyright (c) 2017 Beata Brodzińska

URL licencji: https://creativecommons.org/licenses/by-nc-nd/3.0/pl/